Praca w Irlandii
Irlandia od akcesji Polski do Unii Europejskiej nie stawiała przeszkód naszym rodakom poszukującym pracy na zielonej wyspie. Polacy wykorzystali ten fakt i stali się jedną z największych grup emigranckich Irlandii. Według danych Eurostat szacuje się, iż obecnie w Irlandii mieszka ok. 250 tys. Polaków. Niestety nikt dokładnie nie wie ilu jest ich naprawdę. Napływ siły roboczej powoduje podtrzymanie tempa rozwoju gospodarczego Irlandii. Według badań CBOS Irlandia jest trzecim krajem, do którego najchętniej wyjeżdżają Polacy.
Od maja 2004 roku nie musisz starać się ani o pozwolenie na pracę, ani na pobyt. Jeśli jednak pobyt trwa dłużej niż 3 miesiące musisz zarejestrować się w biurze imigracyjnym lub na policji, w celu otrzymania zezwolenia na pobyt w tym kraju. Poza tym musisz zarejestrować się w urzędzie imigracyjnym w celu otrzymania numeru podatkowego PPS Numer (Personal Public Service Number), który jest konieczny w załatwianiu urzędowych spraw np. w urzędzie skarbowym lub w banku.
Na irlandzkim rynku pracy najszybciej znajdą pracę osoby dobrze wykształcone oraz znające języki obce. Co więcej osoby pracujące fizycznie mają sporą szansę na otrzymanie zatrudnienia. Irlandzcy pracodawcy poszukują m.in.: informatyków (szczególnie programistów i administratorów sieci), architektów, inżynierów budownictwa, bankowców, księgowych, lekarzy (dentystów, dietetyków, radiologów) oraz farmaceutów. Ponadto na irlandzkim rynku pracy brakuje następujących specjalistów: opiekunów, ślusarzy, piekarzy, rzeźników, ogrodników, budowlańców, mechaników samochodowych, kierowców oraz rolników. Natomiast ludzie młodzi najszybciej otrzymają wakat w pubach, restauracjach oraz jako opiekuni do dzieci.
Głównie w Dublinie powstały polskie przedsiębiorstwa, a największe irlandzkie miasta stały się azylem dla osób szukających nadziei na lepszą przyszłość poza swoją ojczyzną. Dlatego też emigracja wzrosła do tego stopnia, iż rozpoczęła się walka o pozostanie rodaków w Polsce. Niestety nasi rodacy nie spieszą się do powrotu na łono ojczyzny, a nawet przyzwyczajają się do życia i pracy w Irlandii, która stała się ich drugą ojczyzną.
